
တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကိုလည်း မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။
ထိုအခါ မင်းကြီးတစ်ပါးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
ထိုအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူပြီးလျှင် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူပြီးလျှင် ဘဝအဆက်ဆက်၌ နတ်ဘုံနရာ ဘဝအဖြစ်ကို ရတော်မူ၏။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
144Ekanipātaမေတ္တာရှင်ငါး ကမ္ဘာလောကကြီး၌ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များအနက် ကောင်းမြတ်လှသည့် တရားဓမ္မများကို အ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
408Sattakanipātaကြက်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော် ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာ ဟူသော အရည်အချင်းလေးပါးတို့ကို ပွားများအားထုတ်တော်...
💡 သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည် အမြဲတမ်း အကျိုးခံစားရပါသည်။
199Dukanipātaကုက္ကုရ-ဇာတ်တော် ကောသလမင်းကြီး လက်ထက်တော်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကုက္ကုရမည်သော ရသေ့ ...
💡 ကရုဏာ၊ ကျေးဇူးတရား၊ သတ္တိတို့ကို သင်ကြားပေးသည်။
161Dukanipātaမေတ္တာရှင်မင်းသားရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ မေတ္တာရှင်မင်းသားဟူသော အလွန်သနားကြင်နာတတ်သော မင်းသားတစ်ပါး ရှ...
💡 မိမိထက် အားနည်းသူများအပေါ် သနားကြင်နာတတ်ခြင်းသည် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
198Dukanipātaကုက္ကုရ-ကုက္ကရ-မဟာ-ဇာတ်တော် နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီ...
💡 အတိတ်ဘဝ၏ အကျင့်ကို ယခုဘဝ၌ မစွန့်လွှတ်နိုင်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကို လျစ်လျူမရှုသင့်။ အခြားသူတို့၏ အပြုအမူကို မစွပ်စွဲပြစ်တင်မီ၊ အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားသင့်သည်။
143Ekanipātaသုမင်္ဂလဇာတ်တော်အလွန်တရာ စည်ပင်သာယာသော သာဝတ္ထိပြည်ကြီးတွင် ပဉ္စမင်းအမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မ...
💡 မေတ္တာတရားသည် အလွန်ကြီးမားသော အာနိသင်ရှိသည်။ မေတ္တာတရားဖြင့် အချင်းချင်း ဆက်ဆံပါက ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။ မေတ္တာတရားသည် ရန်သူကိုပင် မိတ်ဆွေဖြစ်စေနိုင်သည်။
— Multiplex Ad —